Wie enige tijd op de Filipijnen doorbrengt, ontdekt al snel dat rijst veel meer is dan zomaar een bijgerecht. Rijst staat ’s morgens op tafel, bij de lunch opnieuw en ’s avonds meestal weer. Zelfs bij fastfood, gebakken kip, hotdogs of gerechten die een Nederlander eerder zonder rijst zou eten, hoort op de Filipijnen vaak gewoon een portie kanin.
De uitdrukking “rice is life” is dan ook niet overdreven. Rijst is diep verweven met de Filipijnse eetcultuur, landbouw, economie en zelfs taal. Tegelijkertijd levert die enorme afhankelijkheid van rijst ook problemen op. De Filipijnen produceren zelf niet genoeg om aan de binnenlandse behoefte te voldoen en behoren daardoor tot de grootste rijstimporteurs ter wereld.
En er is nog een andere kant. Filipinos krijgen een groot deel van hun dagelijkse energie uit rijst. Vooral een hoge consumptie van witte, sterk gemalen rijst roept vragen op in een land waar miljoenen mensen diabetes hebben.
Hoeveel rijst eet een Filipino eigenlijk? Hoe verhoudt dat zich tot Nederland en andere landen? Welke soorten rijst worden op de Filipijnen gegeten? En waarom lukt het een land met miljoenen rijstboeren niet om voldoende rijst voor de eigen bevolking te produceren? Zie ook: Rijstproducten in de Filipijnen: 20 bekende gerechten, snacks en kakanin.
Rice is life: zonder rijst is een maaltijd niet compleet
De Filipijnse overheid gebruikt zelf regelmatig de uitdrukking “rice is life”. Het National Nutrition Council omschrijft rijst als veel meer dan voedsel: het gewas heeft een historische, economische en culturele betekenis en is verbonden met tradities en gebruiken in Luzon, de Visayas en Mindanao.
Ook de taal laat zien hoe belangrijk rijst is.
- Palay is ongepelde rijst, zoals deze van het veld komt.
- Bigas is gepelde, ongekookte rijst.
- Kanin is gekookte rijst.
- Malagkit is kleefrijst of glutinous rice.
- Bahaw wordt gebruikt voor overgebleven of afgekoelde gekookte rijst.
Een gerecht als adobo, sinigang of gebakken vis wordt bovendien vaak gezien als ulam: het gerecht dat samen met de rijst wordt gegeten. Vanuit Nederlands perspectief lijkt rijst dan het bijgerecht, maar op de Filipijnen kun je het bijna omdraaien. De ulam begeleidt de rijst.
Dat verklaart ook waarom veel Filipino’s na een maaltijd zonder rijst het gevoel kunnen hebben dat ze nog niet echt hebben gegeten.
Hoeveel rijst eet een Filipino per dag?
De meest interessante recente cijfers komen uit de National Nutrition Survey 2023 van het Filipijnse Department of Science and Technology – Food and Nutrition Research Institute (DOST-FNRI).
Daaruit blijkt dat rijst en rijstproducten gemiddeld ongeveer 287 gram van de dagelijkse voedselinname per persoon vormen.
Op jaarbasis komt 287 gram per dag neer op ongeveer 105 kilogram rijst en rijstproducten per persoon.
De cijfers laten vooral zien hoe dominant rijst binnen het Filipijnse voedingspatroon is. Rijst en rijstproducten vormden in 2023 ongeveer 34,6 procent van de gemiddelde dagelijkse voedselinname.
Nog opvallender is de bijdrage aan de energie-inname. Volgens DOST-FNRI levert rijst ongeveer 58 procent van de dagelijkse energie van de gemiddelde Filipino.
| Voedingsmiddel | Gemiddeld per persoon per dag | Aandeel voedselinname |
|---|---|---|
| Rijst en rijstproducten | 287 gram | 34,6% |
| Groenten | 123 gram | 14,8% |
| Vis en visproducten | 92 gram | 11,1% |
| Vlees en vleesproducten | 54 gram | 6,5% |
| Fruit | 41 gram | 4,9% |
De tabel maakt duidelijk waarom “rice is life” ook cijfermatig behoorlijk letterlijk kan worden genomen.
Hoeveel rijst eet een Nederlander?
Het verschil met Nederland is enorm.
Volgens het Nederlandse Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM), gebaseerd op de Voedselconsumptiepeiling 2019-2021, consumeerden Nederlandse volwassenen van 18 tot en met 79 jaar gemiddeld 18,1 gram rijst per dag.
Dat komt neer op ongeveer 6,6 kilogram per jaar.
Op dagen waarop Nederlanders daadwerkelijk rijst eten, ligt de hoeveelheid vanzelfsprekend veel hoger. Onder rijsteters bedraagt de gemiddelde consumptie op zo’n dag ongeveer 154 gram.
Het grote verschil is dus vooral de frequentie. Een Nederlander eet misschien één of enkele keren per week rijst en kiest op andere dagen voor aardappelen, pasta, brood of andere koolhydraatbronnen. Op de Filipijnen kan rijst drie keer per dag op tafel staan.
| Filipijnen | Nederland | |
|---|---|---|
| Gemiddelde dagelijkse hoeveelheid | circa 287 gram rijst en rijstproducten | circa 18 gram rijst bij volwassenen |
| Omgerekend per jaar | circa 105 kg | circa 6,6 kg |
| Rol in voeding | dagelijks basisvoedsel | een van meerdere koolhydraatbronnen |
De onderzoeken zijn methodologisch niet volledig gelijk: de Filipijnse cijfers hebben betrekking op de gemiddelde voedselinname per persoon binnen huishoudens, terwijl de Nederlandse cijfers hier volwassenen betreffen. De vergelijking moet daarom vooral worden gezien als indicatie van de enorme orde van grootte van het verschil.
Maar zelfs met die kanttekening is de conclusie duidelijk: de gemiddelde Filipino eet vele malen meer rijst dan de gemiddelde Nederlander.
De Filipijnen vergeleken met andere rijstlanden
Ook internationaal behoort de Filipijnse rijstconsumptie tot de hoogste.
Internationale cijfers kunnen overigens hoger uitvallen dan voedingsonderzoeken. Dat komt doordat organisaties zoals de FAO ook werken met voedselbalansen: hoeveel rijst er in een land beschikbaar is voor consumptie. Dat is niet hetzelfde als precies meten hoeveel rijst uiteindelijk daadwerkelijk op iemands bord belandt en wordt opgegeten.
FAO-gebaseerde cijfers laten desondanks goed zien hoe verschillend landen van rijst afhankelijk zijn. In recente internationale reeksen ligt de beschikbaarheid of consumptie per hoofd in landen als de Filipijnen en Indonesië vele malen hoger dan in Europese landen.
| Land | Rijstconsumptie/beschikbaarheid per persoon per jaar* |
|---|---|
| Filipijnen | circa 195 kg |
| Indonesië | circa 181 kg |
| India | circa 102 kg |
| Japan | circa 74 kg |
| Nederland | circa 13 kg |
| Duitsland | circa 8 kg |
* Internationale voedselbalansgegevens over 2021. Deze cijfers zijn niet rechtstreeks vergelijkbaar met de eerder genoemde voedselconsumptieonderzoeken en meten meer dan alleen de hoeveelheid die iemand daadwerkelijk opeet.
Het verschil tussen de Filipijnen en bijvoorbeeld Japan is interessant. Beide landen hebben een sterke rijstcultuur, maar de hoeveelheid rijst in het moderne Japanse voedingspatroon is aanzienlijk lager.
Welke soorten rijst eten ze op de Filipijnen?
Wie in een Filipijnse supermarkt, op een wet market of bij een rijsthandelaar kijkt, ontdekt al snel dat “rijst” geen enkel product is.
PhilRice meldt dat er meer dan 300 rijstvariëteiten beschikbaar zijn in de Filipijnen. Ze verschillen onder meer in korrellengte, zachtheid, geur, kleur, kleverigheid, opbrengst en geschiktheid voor verschillende landbouwgebieden.
Regular-milled rice
Bij regular-milled rice wordt een deel van de buitenste lagen van de rijstkorrel verwijderd. De rijst is minder sterk gepolijst dan well-milled rice en is doorgaans goedkoper.
Well-milled rice
Well-milled rice is de bekende witte en verder gepolijste rijst. Deze ziet er mooi wit uit en is zacht na bereiding, maar bij het verder malen en polijsten verdwijnen ook delen van de zemel en kiem waarin vezels, vitamines en mineralen zitten.
Dinorado
Dinorado is een bekende Filipijnse rijstnaam en wordt geassocieerd met zachte, geurige rijst van hogere kwaliteit.
Interessant is dat PhilRice erop wijst dat de oorspronkelijke traditionele Dinorado anders is dan veel witte rijst die tegenwoordig onder de naam Dinorado wordt verkocht. De traditionele Dinorado heeft een rode buitenlaag en krijgt na het malen een enigszins roze kleur.
Een door PhilRice ontwikkelde aromatische rijst, NSIC Rc 218 SR of Mabango 3, wordt eveneens als Dinorado op de markt gebracht. Deze rijst won in 2025 zilver bij de World’s Best Rice Awards.
Sinandomeng
Ook Sinandomeng is een naam die je veel tegenkomt in Filipijnse winkels en rijsthandels. De rijst is populair vanwege de relatief zachte structuur na het koken.
Bij namen als Dinorado en Sinandomeng is het voor consumenten niet altijd eenvoudig om vast te stellen om welke genetische rijstvariëteit het precies gaat. De handelsnaam op een zak rijst hoeft niet altijd hetzelfde te betekenen als een officieel geregistreerde cultivar.
Malagkit
Malagkit is kleefrijst. Deze wordt minder vaak gebruikt als gewone rijst bij de hoofdmaaltijd, maar speelt een belangrijke rol in Filipijnse desserts en snacks.
Denk bijvoorbeeld aan biko, suman en verschillende soorten kakanin.
Brown rice of pinawa
Bij bruine rijst wordt alleen het buitenste kaf verwijderd. De zemellaag blijft grotendeels aanwezig.
Daardoor bevat bruine rijst meer voedingsvezels en verschillende micronutriënten dan sterk gepolijste witte rijst.
Rode, paarse en zwarte rijst
De Filipijnen kennen daarnaast traditionele rode, paarse en zwarte rijstsoorten. De kleur zit vooral in de buitenste laag van de korrel en wordt veroorzaakt door natuurlijke pigmenten.
PhilRice noemt onder meer anthocyanen in gepigmenteerde rijst. Deze stoffen hebben antioxidatieve eigenschappen.
Heirloom rice uit de Cordillera
Een bijzondere categorie is heirloom rice uit berggebieden zoals Ifugao en de Cordillera.
Sommige van deze traditionele variëteiten worden al generaties lang verbouwd op de beroemde rijstterrassen. Tinawon betekent bijvoorbeeld letterlijk dat de rijst eenmaal per jaar wordt geteeld.
Hier wordt duidelijk dat rijst behalve voedsel ook cultureel erfgoed is.
Produceert de Filipijnen genoeg rijst voor de eigen bevolking?
Nee. En dat is misschien wel een van de merkwaardigste kanten van de Filipijnse rijstsector.
De Filipijnen zijn een groot rijstproducerend land met miljoenen hectaren landbouwgrond en miljoenen mensen die direct of indirect afhankelijk zijn van rijstteelt. Toch is de binnenlandse productie onvoldoende om de enorme consumptie te dekken.
De Philippine Statistics Authority berekent hiervoor de self-sufficiency ratio. Dat percentage geeft aan welk deel van het binnenlandse gebruik door de eigen productie kan worden geleverd.
Voor rijst bedroeg die zelfvoorzieningsgraad in 2024 slechts 71,7 procent.
Een jaar eerder was dat nog 77,9 procent.
| Jaar | Zelfvoorzieningsgraad rijst |
|---|---|
| 2023 | 77,9% |
| 2024 | 71,7% |
Een percentage onder de 100 betekent dat de Filipijnen afhankelijk zijn van import om aan de totale vraag te voldoen.
Er wordt wel bijna 20 miljoen ton palay geproduceerd
Dat betekent niet dat de Filipijnse rijstboeren weinig produceren. Volgens de Philippine Statistics Authority kwam de totale productie van palay, dus ongepelde rijst, in 2025 uit op ongeveer 19,67 miljoen ton. Dat was 3,1 procent meer dan de 19,09 miljoen ton in 2024.
In totaal werd in 2025 ongeveer 4,75 miljoen hectare rijst geoogst. De gemiddelde opbrengst bedroeg 4,14 ton palay per hectare.
Central Luzon was met ongeveer 3,54 miljoen ton de grootste productieregio. Daarna volgden Cagayan Valley en Ilocos Region.
Palay kan overigens niet één op één worden vergeleken met de hoeveelheid rijst die uiteindelijk in de winkel ligt. Bij drogen, pellen en malen gaat een aanzienlijk deel van het oorspronkelijke gewicht verloren.
Waarom moet de Filipijnen dan zoveel rijst importeren?
Er zijn meerdere oorzaken.
- De bevolking is groot en groeit.
- De rijstconsumptie per persoon is zeer hoog.
- Veel rijstbedrijven zijn relatief klein.
- De gemiddelde opbrengst per hectare kan nog verder omhoog.
- Tyfoons, overstromingen en droogte kunnen oogsten beschadigen.
- Klimaatverandering maakt productie minder voorspelbaar.
- Boeren worden ouder en jongere Filipino’s kiezen niet altijd voor een bestaan als rijstboer.
- Mechanisatie, irrigatie, opslag en logistiek zijn niet overal optimaal.
PhilRice berekende eerder dat de productie van gemalen rijst tussen 2010 en 2022 wel steeg van ongeveer 10,3 miljoen naar 12,9 miljoen ton. Tegelijkertijd nam de bevolking toe en steeg ook de hoeveelheid beschikbare rijst per hoofd van de bevolking.
De productiegroei kon de vraag daardoor niet bijhouden.
De Filipijnen behoren tot de grootste rijstimporteurs ter wereld
In 2024 importeerde de Filipijnen volgens het Department of Agriculture een recordhoeveelheid van ongeveer 4,8 miljoen ton rijst. Dat was ongeveer 33 procent meer dan een jaar eerder.
In 2025 werd de import beperkt en kwam deze volgens het ministerie uit op ongeveer 3,5 miljoen ton. Daarbij speelde ook een tijdelijke importstop vanaf september 2025 een rol.
Een groot deel van de buitenlandse rijst komt uit Vietnam. Andere leveranciers zijn onder meer Thailand, Pakistan, Myanmar, India en Cambodja.
Dat maakt de situatie economisch ingewikkeld.
Voor consumenten kan goedkope geïmporteerde rijst helpen om de winkelprijs te verlagen. Maar voor Filipijnse rijstboeren kan een grote hoeveelheid goedkope import juist betekenen dat de prijs voor hun eigen palay daalt.
In 2024 en 2025 was precies dat een belangrijk politiek discussiepunt.
Goedkope rijst is ook politiek belangrijk
De prijs van rijst is op de Filipijnen geen onbelangrijk detail in de boodschappenmand. Omdat zoveel gezinnen dagelijks grote hoeveelheden rijst kopen, heeft een prijsverandering direct gevolgen voor het huishoudbudget.
Dat verklaart waarom vrijwel iedere Filipijnse regering zich intensief met rijstprijzen, voorraden, import en boereninkomens bemoeit.
President Ferdinand Marcos Jr. maakte goedkope rijst zelfs tot een belangrijk politiek thema. De overheid heeft inmiddels programma’s waarbij geselecteerde huishoudens rijst voor ₱20 per kilogram kunnen kopen.
Het Department of Agriculture wil dat programma in 2026 verder uitbreiden.
Daarmee komt de overheid voor een lastige balans te staan: rijst moet betaalbaar blijven voor miljoenen gezinnen, maar de prijs moet tegelijkertijd hoog genoeg zijn om rijstteelt voor Filipijnse boeren rendabel te houden.
Is zoveel rijst eigenlijk gezond?
Rijst is op zichzelf geen ongezond voedingsmiddel.
Het levert koolhydraten en daarmee energie. Rijst bevat daarnaast kleine hoeveelheden eiwit en verschillende vitaminen en mineralen.
Het probleem zit vooral in de combinatie van hoeveelheid, soort rijst en de rest van het voedingspatroon.
Wanneer een zeer groot deel van een maaltijd bestaat uit sterk gepolijste witte rijst, blijft minder ruimte over voor groenten, fruit, peulvruchten, vis en andere voedingsmiddelen die vezels, eiwitten, vitamines en mineralen leveren.
Dat probleem is zichtbaar in de Filipijnse voedingscijfers. Terwijl rijst ruim een derde van de dagelijkse voedselinname vormt, is het aandeel fruit, peulvruchten en diverse andere voedzame productgroepen relatief klein.
Witte rijst en diabetes: wat weten we?
De relatie tussen witte rijst en type 2-diabetes verdient enige nuance.
Onderzoek onder grote bevolkingsgroepen laat een verband zien tussen een hoge consumptie van witte rijst en een verhoogde kans op type 2-diabetes. In een overzicht van prospectieve cohortstudies was iedere extra dagelijkse portie witte rijst geassocieerd met ongeveer 11 procent hoger relatief risico. De relatie bleek sterker in Aziatische populaties.
Dat betekent niet dat iemand diabetes krijgt doordat hij een bord rijst eet.
Type 2-diabetes ontstaat door een combinatie van factoren. Onder andere erfelijke aanleg, leeftijd, lichaamsgewicht, lichamelijke activiteit, totale energie-inname en het complete voedingspatroon spelen een rol.
Ook Filipijnse voedingswetenschappers benadrukken daarom dat het onjuist is om één voedingsmiddel als enige oorzaak aan te wijzen.
De soort rijst en vooral de hoeveelheid zijn wel relevant.
Waarom witte rijst de bloedsuiker snel kan laten stijgen
Bij het produceren van witte rijst worden de zemel en kiem grotendeels verwijderd.
Wat overblijft bestaat voor een groot deel uit zetmeel dat relatief gemakkelijk kan worden verteerd. Sommige witte rijstsoorten hebben daardoor een hoge glycemische index.
De glycemische index, vaak afgekort tot GI, geeft aan hoe snel koolhydraten uit een voedingsmiddel de bloedglucose laten stijgen.
PhilRice doet daarom onderzoek naar Filipijnse rijstvariëteiten met een lagere GI. Onder andere NSIC Rc 182 is geïdentificeerd als een rijst met een relatief lage glycemische index. Ook variëteiten als NSIC Rc 472, PSB Rc 10 en Rc 514 laten volgens PhilRice interessante eigenschappen zien.
Bruine rijst kan een betere keuze zijn
Bij brown rice of pinawa blijft de zemellaag grotendeels intact. Daardoor bevat deze rijst meer vezels en verschillende voedingsstoffen dan sterk gepolijste witte rijst.
De Filipijnse voedingsrichtlijnen adviseren dan ook om vaker te kiezen voor whole grains, waaronder bruine rijst.
Dat betekent niet dat iedereen voortaan uitsluitend bruine rijst moet eten. Ook portiegrootte en de combinatie met andere voedingsmiddelen blijven belangrijk.
Hoe groot is het diabetesprobleem op de Filipijnen?
Diabetes is een serieus gezondheidsprobleem op de Filipijnen.
Volgens de International Diabetes Federation leefden er in 2024 naar schatting ongeveer 4,7 miljoen Filipino’s van 20 tot en met 79 jaar met diabetes. De leeftijdsgestandaardiseerde prevalentie bedroeg ongeveer 7,5 procent.
Opvallend is dat naar schatting meer dan de helft van de volwassenen met diabetes nog niet was gediagnosticeerd.
De Philippine Statistics Authority registreerde alleen al in de eerste helft van 2025 16.632 sterfgevallen waarbij diabetes mellitus als doodsoorzaak werd geregistreerd. Daarmee was diabetes in die periode de vijfde belangrijkste geregistreerde doodsoorzaak.
Het zou te simpel zijn om deze cijfers aan rijst toe te schrijven. Maar in een land waar witte rijst dagelijks zo’n groot deel van de energie levert, is de samenstelling van de rijstmaaltijd wel degelijk relevant voor de volksgezondheid.
Hoe zou een evenwichtiger Filipijns bord eruitzien?
DOST-FNRI heeft hiervoor het voedingsmodel Pinggang Pinoy ontwikkeld.
In plaats van een bord dat voor de helft of meer uit rijst bestaat, bestaat ongeveer de helft van het aanbevolen bord uit groenten en fruit. Ongeveer een derde is bestemd voor rijst of een andere koolhydraatbron en ongeveer een zesde voor vis, vlees, ei, peulvruchten of een andere eiwitbron.
Daarnaast adviseert de Filipijnse voedingsorganisatie om waar mogelijk vaker volkorenproducten zoals bruine rijst te kiezen.
Dat levert een heel ander bord op dan de traditionele enorme berg witte rijst met een relatief kleine hoeveelheid ulam.
Maar minder rijst eten is ook een sociaal-economische kwestie
Het klinkt eenvoudig om te adviseren meer groenten, fruit, vis of vlees en minder rijst te eten. Voor veel gezinnen is dat financieel echter niet zo eenvoudig.
Rijst is relatief goedkoop, lang houdbaar, overal verkrijgbaar en vult goed. Een gezin met weinig geld kan met rijst en een kleine hoeveelheid ulam meerdere mensen voeden.
Een maaltijd met veel groenten, voldoende eiwit en minder rijst kan duurder zijn.
De sterke afhankelijkheid van rijst is daarom niet alleen een kwestie van smaak of traditie. Inkomen, voedselprijzen en beschikbaarheid spelen eveneens een grote rol.
Dat sluit ook aan bij de resultaten van de National Nutrition Survey: de Filipijnen hebben tegelijkertijd te maken met ondervoeding, tekorten aan bepaalde micronutriënten én met obesitas en leefstijlziekten.
Rijst weggooien is op de Filipijnen bijna ondenkbaar
De enorme betekenis van rijst verklaart ook waarom verspilling gevoelig ligt. Voor veel Filipino’s heeft het weggooien van rijst iets bijna respectloos. Achter iedere korrel zit immers niet alleen geld, maar ook het werk van boeren.
Overgebleven rijst krijgt daarom vaak een tweede leven. Bahaw, afgekoelde rijst van de vorige dag, kan bijvoorbeeld worden gebruikt voor sinangag: Filipijnse gebakken knoflookrijst.
Zo kan dezelfde rijst die ’s avonds bij de maaltijd stond de volgende ochtend opnieuw onderdeel van het ontbijt zijn.
Rijst is voedsel, economie, cultuur én politiek
Het is moeilijk een ander voedingsmiddel te bedenken dat zo veel verschillende onderdelen van de Filipijnse samenleving tegelijk raakt.
Rijst bepaalt mede:
- wat mensen dagelijks eten;
- hoeveel een gezin aan voedsel uitgeeft;
- het inkomen van miljoenen boeren en landarbeiders;
- de inflatie en koopkracht;
- de import uit landen als Vietnam;
- het landbouwbeleid;
- de volksgezondheid;
- tradities en regionale identiteit.
Daarom kan een slechte rijstoogst uiteindelijk gevolgen hebben die veel verder gaan dan alleen de landbouw.
Dus: hoeveel rijst eet een Filipino?
De Filipijnse National Nutrition Survey 2023 komt uit op gemiddeld ongeveer 287 gram rijst en rijstproducten per persoon per dag.
Dat is omgerekend ongeveer 105 kilogram per jaar.
Een Nederlandse volwassene eet volgens het RIVM gemiddeld ongeveer 18 gram rijst per dag wanneer alle dagen van het jaar worden meegerekend, oftewel ongeveer 6,6 kilogram per jaar.
Hoewel de meetmethoden verschillen, maakt de vergelijking duidelijk hoe bijzonder groot de rol van rijst op de Filipijnen is.
En zelfs die enorme binnenlandse productie kan de vraag niet volledig bijhouden. De zelfvoorzieningsgraad bedroeg in 2024 slechts 71,7 procent, waardoor miljoenen tonnen rijst moeten worden ingevoerd.
Tegelijkertijd ontstaat een nieuwe discussie: niet of Filipino’s helemaal moeten stoppen met rijst eten, maar of de enorme porties sterk gepolijste witte rijst nog wel passen bij een gezonder en gevarieerder voedingspatroon.
Misschien is “rice is life” daarom nog steeds een perfecte omschrijving van de Filipijnen.
Maar juist omdat rijst zo’n groot onderdeel van het leven is, wordt de vraag hoe die rijst wordt geproduceerd, gegeten en verdeeld steeds belangrijker.
Bronnen
Bronnen
- Congressional Policy and Budget Research Department – Philippine Rice Supply 2018 to 2024 – cijfers uit de National Nutrition Survey over de rol van rijst in de Filipijnse voedsel- en energie-inname.
- National Nutrition Council – The importance of Rice to Filipinos’ lives – over de culturele betekenis van rijst en de begrippen palay, bigas en kanin.
- Philippine Statistics Authority – Palay Situation Report 2025 – officiële cijfers over rijstproductie, geoogst areaal en opbrengst per hectare.
- Philippine Statistics Authority – Sufficiency of Selected Agriculture and Fishery Commodities 2020-2024 – officiële cijfers over de zelfvoorzieningsgraad van rijst. In 2024 bedroeg deze 71,7 procent.
- PSA OpenSTAT – Self-Sufficiency Ratio – interactieve statistieken over de Filipijnse zelfvoorzieningsgraad voor rijst en andere landbouwproducten.
- Department of Agriculture – Rice imports en palayprijzen – informatie over de recordimport van ongeveer 4,8 miljoen ton rijst in 2024 en de gevolgen daarvan voor Filipijnse boeren.
- Department of Agriculture – Managing rice importation – informatie over rijstimport, importlanden en maatregelen om de inkomens van Filipijnse rijstboeren te beschermen.
- Philippine Rice Research Institute (DA-PhilRice) – onderzoeksinstituut voor rijstteelt, rijstvariëteiten, productie en voedselkwaliteit.
- DA-PhilRice – Colorful and healthier rice for Pinoys – informatie over witte, bruine, rode en andere gepigmenteerde rijstsoorten en hun voedingswaarde.
- DA-PhilRice – Eat healthier forms of rice – achtergrond over bruine rijst, het malen en polijsten van rijst en voedingsstoffen die daarbij verloren kunnen gaan.
- DA-PhilRice – Be Riceponsible – informatie over rijstconsumptie, bruine rijst, rijstverspilling en alternatieven voor witte rijst.
- DOST-FNRI – Pinggang Pinoy – de Filipijnse voedingsrichtlijn voor de aanbevolen verhouding tussen rijst, groenten, fruit en eiwitrijke producten op het bord.
- RIVM – Consumptiegegevens van rijst en rijstproducten – Nederlandse cijfers uit de Voedselconsumptiepeiling 2019-2021. Nederlandse volwassenen eten gemiddeld 18,1 gram rijst per dag wanneer alle dagen worden meegerekend.
- RIVM – Wat eet en drinkt Nederland? – resultaten van de Nederlandse Voedselconsumptiepeiling 2019-2021.
- FAOSTAT – Food and Agriculture Organization of the United Nations – internationale statistieken waarmee de beschikbaarheid en consumptie van rijst tussen landen kan worden vergeleken.
- FAOSTAT – Food Balance Sheets – internationale voedselbalansen met gegevens over productie, import, export en voor menselijke consumptie beschikbare hoeveelheden.
- International Diabetes Federation – Philippines diabetes data – actuele cijfers over diabetes op de Filipijnen.
Dit bericht is voor het laatst bijgewerkt op 22 augustus 2026