Ferdinand “Bongbong” Romualdez Marcos Jr. (geboren op 13 september 1957 in Manila) is de 17e president van de Filipijnen en zoon van voormalig dictator Ferdinand Marcos Sr. en Imelda Marcos. Zijn verkiezing in 2022 markeerde de opmerkelijke terugkeer van de familie Marcos aan de macht, 36 jaar na de val van zijn vader tijdens de People Power-revolutie van 1986.
Achtergrond en opleiding
Marcos groeide op in het presidentieel paleis Malacañang en volgde onderwijs in Manila en in het buitenland. Hij behaalde een diploma Social Studies aan de University of Oxford, maar geen volledig bachelordiploma. Daarna volgde hij een studie aan Wharton (University of Pennsylvania), die hij niet afrondde.
Na de val van het Marcos-regime vluchtte de familie naar Hawaï, waar zijn vader in ballingschap overleed. In 1991 keerde Bongbong met zijn moeder Imelda terug naar de Filipijnen en begon hij zijn politieke loopbaan.
Politieke loopbaan
Bongbong Marcos begon als gouverneur van Ilocos Norte, de traditionele machtsbasis van de familie. Later werd hij congreslid en senator.
In 2016 verloor hij de verkiezing voor vicepresident van Leni Robredo, wat leidde tot een langdurige rechtszaak die hij uiteindelijk verloor. In 2022 won hij overtuigend het presidentschap, met ruim 31 miljoen stemmen, het hoogste aantal ooit behaald in het land.
Zijn running mate was Sara Duterte, dochter van de vorige president Rodrigo Duterte. De alliantie tussen de Marcos- en Duterte-families vormde de sterkste machtscoalitie in decennia, maar legde ook de basis voor latere spanningen binnen de regering.
Presidentschap (2022–heden)
Economie en infrastructuur
Marcos kondigde bij zijn aantreden een nieuw gouden tijdperk aan, met nadruk op landbouw en infrastructuur. Zijn programma Build Better More borduurt voort op Duterte’s Build, Build, Build, maar ondanks enkele zichtbare projecten groeit de nationale schuld snel en blijft inflatie een probleem.
Buitenlands beleid
Marcos probeert een balans te vinden tussen de Verenigde Staten en China. Onder zijn bewind werden Amerikaanse troepen opnieuw toegelaten tot Filipijnse bases via het EDCA-verdrag, terwijl hij tegelijk economische samenwerking met China in stand houdt. De spanningen in de Zuid-Chinese Zee bleven echter toenemen.
Landbouw en voedselzekerheid
Opmerkelijk is dat Marcos zichzelf aanstelde als minister van Landbouw. Zijn beloften om de voedselprijzen te verlagen kwamen niet uit; de prijzen van rijst en suiker stegen sterk. De sector kampte bovendien met corruptie- en importschandalen.
Politieke framing en dynastieke macht
Framing speelt een centrale rol in het succes van Marcos Jr. en zijn bondgenoten, zie Politieke framing in de Filipijnen: van Duterte tot Marcos.
Op sociale media is actief gewerkt aan het herframen van de Marcos-geschiedenis, de dictatuur van zijn vader wordt in sommige online campagnes gepresenteerd als een tijd van orde en vooruitgang. Deze digitale herinterpretatie, gesteund door vloggers en influencers, vergrootte zijn aantrekkingskracht onder jongere generaties die de periode van de jaren ’70 en ’80 niet hebben meegemaakt.
De alliantie tussen Marcos en Duterte toonde hoe moderne Filipijnse politiek gebruikmaakt van verhalen over sterk leiderschap, eenheid en herstel, vaak ondersteund door goed gecoördineerde online communicatie (en een bevolking die niet altijd even goed de eigen geschiedenis kent).
De ICC-zaak tegen Rodrigo Duterte
In maart 2025 bracht de Internationale Strafrechtbank (ICC) een arrestatiebevel uit tegen oud-president Rodrigo Duterte wegens vermeende misdaden tegen de menselijkheid tijdens de war on drugs. Duterte werd gearresteerd in Manila en overgedragen aan Den Haag.
Deze gebeurtenis veroorzaakte felle binnenlandse reacties:
- Marcos Jr. had eerder verklaard niet met de ICC te willen samenwerken, maar Filipijnse autoriteiten voerden het bevel alsnog uit.
- Het Hooggerechtshof weigerde later een verzoek om de samenwerking met de ICC te verbieden.
- Mensenrechtenorganisaties verwelkomden de arrestatie als een mijlpaal richting gerechtigheid, terwijl aanhangers van Duterte het zagen als buitenlandse inmenging.
De zaak veroorzaakte spanningen binnen de coalitie Marcos-Duterte en werd internationaal gezien als een test van de rechtsstaat onder Marcos’ bewind.
De rechtszaken tegen de Marcos-familie
De veroordeling van Imelda Marcos
Op 9 november 2018 werd Imelda Marcos door de anti-corruptierechtbank Sandiganbayan veroordeeld tot tussen de 42 en 77 jaar gevangenisstraf wegens zeven gevallen van graft (corruptie). Zij werd schuldig bevonden aan het oprichten van stichtingen in Zwitserland waarmee miljoenen dollars aan overheidsgeld werden weggesluisd. Hoewel veroordeeld, verbleef Imelda nooit in de gevangenis vanwege beroep en haar verslechterde gezondheid.
De “ill-gotten wealth”-zaken
Sinds 1986 lopen tientallen zaken over zogenoemde ill-gotten wealth – ongeoorloofd verkregen rijkdom – tegen de Marcos-familie.
De bekendste is de P276-miljoen-zaak, waarin de familie werd beschuldigd van verduistering van overheidsgeld. In oktober 2024 werd deze zaak door de Sandiganbayan echter geseponeerd wegens “inordinate delay” (onredelijke vertraging). De rechtbank oordeelde dat het recht van de verdachten op een eerlijk proces was geschonden door decennia van stilstand.
Heeft Marcos Jr. zijn macht gebruikt om de zaak te beïnvloeden?
Er is geen direct bewijs dat Marcos Jr. als president actief heeft ingegrepen in de seponering van de P276-zaak of andere dossiers. De Sandiganbayan motiveerde haar uitspraak op procedurele gronden en niet op politieke inmenging. Wel is de timing opmerkelijk: de zaak werd gesloten tijdens zijn presidentschap, en Marcos heeft publiekelijk meermaals verklaard dat beschuldigingen van ill-gotten wealth volgens hem slechts propaganda zijn.
Deze gebeurtenissen versterken de publieke perceptie van een verwevenheid tussen politieke macht en juridische bescherming, ook al ontbreekt formeel bewijs van directe beïnvloeding.
De erfenis van macht en rechtvaardigheid
De combinatie van
- het seponeren van decennia-oude corruptiezaken,
- het controversiële ICC-dossier rond Duterte, en
- de voortdurende herinterpretatie van de Marcos-geschiedenis
maakt het presidentschap van Bongbong Marcos tot een cruciale test voor de Filipijnse democratie.
Voor zijn aanhangers symboliseert hij stabiliteit en verzoening. Voor critici belichaamt hij de terugkeer van oude machtsstructuren, waarin dynastieën en belangen elkaar beschermen onder het mom van nationale eenheid.
Koers
Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. staat op een kruispunt tussen verleden en toekomst. Zijn belofte van een nieuw gouden tijdperk klinkt vertrouwd in de Filipijnse geschiedenis. Of hij daadwerkelijk een nieuwe koers kan varen – transparant, onafhankelijk en vrij van het schaduwverleden van zijn familie – zal bepalen hoe zijn naam de geschiedenisboeken in gaat. Maar de kans van slagen lijkt niet heel groot te zijn.
Dit bericht is voor het laatst bijgewerkt op 8 november 2025